ankevanmerwijk, 25 maart 2012
Nederland , Zevenaar 17°

Asiba a a.paaina

Lieve allemaal,

Zo werden we gisterochtend dan onthaald op Schiphol. Saar, vriendinnetje, en Ivo hebben het internet uitgeplozen naar een woordenboek Dagbani (taal uit het noorden van Ghana) en dit gevonden het betekend zoiets als: goedemorgen, u bent gearriveerd!

Maar laten we terug gaan naar de laatste dag van typen, afgelopen dinsdag. Die dinsdag hebben wij een taxi afgehuurd die met ons op avontuur zou gaan met als eerste stop de bank!!! Altijd een avontuur al gaat het deze vakantie nog wel soepel..helaas niet afgeklopt, maar dat komt verderop in het verhaal.
We gingen door naar Hans Cottage Botel. Dit hotel heeft een restaurant boven een krokodillenvijver, maar daar kwamen we niet voor. Wij willen internetten, dit kan wel alleen moeten we even zoeken naar de sleutel. Kunnen wij ondertussen wat foto's maken van de weaverbirds en kroko's. Uiteindelijk is dan de sleutel ook 'boven water' en kunnen we aan de slag.
Met onze taxichauffeur weer verder op weg naar 'Monkey forest'. Dit opvangcentrum voor apen, kroko's, hertjes en andere dieren is opgezet door een Haags echtpaar. Zij wonen nu al 8 jaar op 'hun berg' in Ghana en vangen daar van allerlei dieren op. Dit is ook mijn derde keer dat ik daar op bezoek ga. Dit is altijd leuk. We beklimmen de berg en ontmoeten de dieren met echte Ghanese namen als tante Nel en Kroelekees. Boven aan de ber moeten we even uitpuffen...na weken van warmte, slecht eten en het weer van de afgelopen dagen is de conditie toch een 'klein' beetje gezakt. Gelukkig mogen we als we beneden lekker wat drinken en kletsen we wat in de schaduw met Dennis en Annette, eigenaren. We nemen onze taxichauffeur weer mee door het regenwoud en de kleine dorpjes op weg naar ons beachresort in de middle of nowhere. Heerlijk!!!
We zitten lekker in de schaduw en gaan lekker de zee in, die nogal ruig en hoog is. 's Avonds gaan we nog één keer heerlijk eten in het beachresort.
De volgende ochtend vertrekken we met de taxi van gister naar het stc station, er gaat namelijk een bus om 11 uur. Wat elke keer blijkt, bleek ook deze keer. Er rijd geen stc bus vanaf Cape Coast, de hele dag. We kunnen wel hopen dat we meekunnen met de bus van 3 uur vanuit Takoradi. Onze taxichauffeur heeft de oplossing. Er gaat een kleinere bus, soort trotro, met airco van een ander station. We nemen de gok en gaan daarmee. We kopen 4 kaartjes (a 9 cedi, in vergelijking stc is ongeveer 15), ook een voor de bagage en vrezen dat we lang moeten wachten tot het busje vol is, maar met ons komen er nog 5 blanken die met de stc wilde en we kunnen eigenlijk direct vertrekken. Om half 11 rijden we al weg en om 2 uur waren we, naar een vlekkeloze rit, in Accra. We stoppen bij een grote rontonde en wijzen twee andere mensen de weg naar hun hotel en lopen zelf de andere kant op naar het onze. Dit bleek toch verder dan ht in mijn hoofd was, maar ja. Uiteindelijk komen we moe, te warm en bezweet aan. We hebben gelukkig mooie grote kamers met fan, iemand die onze bagage naar boven sjouwt en een douche!!!
We douchen en kopen een grote fles fanta en chips bij het naastgelegen tankstation...Even afkoelen en uitrusten van de looptocht...Dan gaan mama en ik even op pad om een rondje grote markt te doen....nu op ons eigen tempo. We lopen door de in polonaise staande auto's,om niet door de mensen op de soort van stoep te moeten duwen...Dit loopt eigenlijk best gemakkelijk! We komen bij een vrouwtje die stoffen verkoopt en we worden door haar meegenomen naar een soort binnenplaats waar ze haar 'opslag' heeft. Het staat midden in een gangpad en als we haar stoffen bekijken moeten we de hele tijd bukken of voor/achteruit stappen om alle bakken, banken, stoelen en andere dingen te ontduiken die voorbij gedragen worden. Uiteindelijk hebben we voor weinig geld drie stoffen, zo'n 10 jard.
We eten s avonds heerlijk bij een Libanees restaurant, maar maken dan kennis met een Belg die al 20 jaar in Afrika woont. Een rare kwibus, waarvan wij ons, na ons gesprek, niet verbazen dat hij meegeholpen heeft bij machtsmisbruik van een Afrikaans land. We gaan maar snel naar ons hotel waar we Aziz nog zien.
De volgende dag wachten we op Aziz en Sanatu, maar Sanatu moet werken en Aziz zegt dat hij eraan komt. Een paar uur later komt dan toch Aziz en gaan we samen naar Trashy Bags. Dit is een organisatie die tassen maakt van waterzakjes en ijszakjes die in Ghana gewoon op de grond gegooid worden aangezien er nergens afval wordt verzameld. Hun logo trashy bags, our bags are complete trash! Klopt dan ook helemaal. We krijgen een rondleiding van inzameling tot tassen maken en komen dan in de winkel, waar we ons vergapen aan de mooie tassen. Ook worden er nu tassen gemaakt van de Bilbords die overal hangen. Deze tassen zijn qua materiaal mooier en we kopen allebei wat. Ook Aziz koopt mooie tassen voor Maarten en mij, omdat ik niet kan kiezen welke ik het mooist vind. Als je ze wil zien, kom gerust kijken!
Na trashy bags moeten we weer naar de bank. De tassen zijn mooi, maar ook duurder dan de dingen die we gewoonlijk kopen. Bank 1, automaat kapot, geen geld. Volgende Ghana commercial bank, geen automaat, volgende bank, geen geld. Herinneringen van mijn vorige Ghana vakantie met Ivo komen terug. Gelukkig komen we bij een stanbic bank en komen daar de biljetten wel uit de automaat! We hebben dan wel heel Accra binnenstad door geploeterd op het heetst van de dag. Een drankje op het art centrum kan er dus wel in. Daarna wagen we ons het centrum in, wat in tegenstelling wat de naam zegt, gewoon een souvenirs markt is. We dingen lekker af en zo hebben we ook daar weer heel wat moois gekocht. Papa blijkt er in het begin niks aan te vinden, maar na een paar onderhandelingen komt ook hij er lekker in en onderhandeld met veel plezier voor een boot. We kopen er na onderhandelen 2 voor een nog goedkopere prijs dan de eerste eerst moest kosten.
Daarna gaan we opfrissen, Aziz gaat naar zijn nachtdienst en daarna terug om samen te eten in een restaurantje naast ons hotel. Heerlijk weer rijst en kip of friet en kip. We worden het toch een beetje zat. Aziz gaat na het eten weer verder met werken en wij drinken nog wat op ons terras...de laatste nacht!
De volgende ochtend krijgen we eerst een 'heerlijk' ontbijt van gebakken ei, alweer, en brood, vies brood, waarna we Sanatu ontmoeten. We kletsen gezellig, het is heel leuk haar weer te zien. Hierna laten we papa bij het hotel en vertrekken mam en ik weer baar de markt, met als missie kralen en draad! We weten waar we ongeveer de markt opmoeten en we vinden daar ook een heleboel kralen en touw. Weer staan we op een doorlopend 'straatje' waar alles dichtstaat met kralen en spullen, we kijken naar alle kralen en bewegen in allerlei posities om iedereen vrije doorgang te geven. Het zweet loopt als straaltjes over onze ruggen en naja eigenlijk overal. Helemaal nat kopen we de spullen en ontvluchten we het straatje om ergens anders nog meer te kopen.
Uitgekocht komen we 3 uur later weer bij papa aan. De rest van de dag lopen we op en neer naar de wc. Mijn ouderwetse Ghanese gezondheid heeft me dan toch eindelijk ingehaald. We eten tussen de middag nog wat aangezien we om 7 uur weg moeten naar het vliegveld en om 23 uur vliegen. Onder escorte van Aziz gaan we naar het vliegveld, waar onze persoonlijke politieagent, ons door de controles en tassencontrole doorloodst. Daarna naar boven en daar nemen we afscheid. Het was een mooie vakantie. Op het vlieveld bekijken we het enige souveniers winkeltje en een voetbalwedstrijd. Dan moeten we boarden en op tijd vliegen we naar Nederland. In het vliegtuig hebben we nog hele erge turulentie, wat mijn al zieke maag helemaal niet aankan. De avondmaaltijd in het vliegtuig had ik al nauwelijks aangeraakt. Alles komt er weer uit en al rillend, half slapen en ziek ploeter ik de laatste uren vliegen door. Ook mama is niet blij met de turbulentie en zij moet helaas rennen naar de wc, ook al mogen we door de turbulentie niet door het vliegtuig lopen. We zijn allen blij als we weer op de grond zijn en opgehaald worden.
En zo zijn we weer bij het begin van het verhaal. We werden dus opgehaald door Ivo, Saar en spandoek.

Nu gaan we in Nederland verder met het project en we zullen ieder van jullie hiervan op de hoogte houden. Het bezoek is niet helemaal gelopen zoals we wilde, maar we hebben goede hoop dat het allemaal gerealiseerd gaat worden!

Nogmaals allemaal bedankt en we hopen jullie snel te zien zodat jullie de foto's kunnen bekijken en we lekker bij kunnen praten!!!

Liefs Kees, Marie-José en Anke

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl